Spring naar hoofd-inhoud
Naamloos document

Bianca Zaal

Met een buitentemperatuur van +30 graden is het lastig na te denken waarom ik deelneem aan de MAR. Zeker als het alweer even geleden is dat je gesolliciteerd hebt.  Als je echter met een spannend boek en een lekker glas in de schaduw van je parasol op je eigen terras zit, dan besef je pas hoe belangrijk veilig en prettig wonen is. In een dichtbevolkt gebied als Nederland ben je bovendien afhankelijk van elkaar om dat voor elkaar te krijgen.

Pas toen ik voor mijn afstudeeropdracht anderhalf jaar bij een wooncorporatie had gewerkt, zag ik hoe ingewikkeld de wereld van het wonen in Nederland is. Voor de meeste mensen is het slechts één keer per maand de huur overmaken. Maar er hangt zoveel meer aan vast, los van de vraag of dit goed of slecht is. Ik vond het na die anderhalf jaar jammer dat ik niets meer deed met de kennis en ervaring destijds opgedaan. 

Toen er een oproep in de krant stond dat ze deelnemers voor de MAR zochten, heb ik niet lang moeten nadenken om te solliciteren.

Geheel onbaatzuchtig is mijn deelname niet. Binnen de wereld van de wooncorporatie is veel regelgeving waar rekening mee moet worden gehouden. Er liggen grote, ingewikkelde problemen op het bordje waarbij de menselijke en de financiële aspecten met elkaar botsen. Hoe die problemen opgelost worden vind ik erg leerzaam. De vertaling van abstracte problemen naar de “woonvloer” en de praktische oplossing ervan vind ik erg interessant. Uiteraard verliezen we hierbij het menselijke aspect niet uit het oog.  

Het uitbreiden van mijn kennis ervaar ik als de beloning. Daar staat tegenover dat ik meedenk over een mogelijke oplossing en kritische vragen stel en soms meehelp bij het organiseren van kleine activiteiten. Zo helpen we elkaar, want samen staan we sterk.

Bianca Zaal